Wat ik nu echt jammer vind is dat ik vast zit. Vast aan verplichtingen die net belangrijk genoeg zijn om je er aan te houden. Laat ik even een paar voorbeelden noemen. Neem nu school. Je hoort volgens het ideale plaatje een opleiding te volgen. Maak je middelbare school af, kies in één keer de goede studie, rond die goed af, vind een goede baan en wees dan ook graag gelukkig. Maar wat nu als dit niet mijn eigen ideale plaatje is? Zou ik dat wel willen? Wil ik dit perfecte plaatje voor anderen of wil ik het voor mezelf? Wellicht klinkt het wat egoïstisch, maar ik wil niet het plaatje voor anderen.
Ik wil meer zien, meer reizen, meer mensen ontmoeten en mezelf op die manier leren kennen. Ik wil niet dat een opleiding mij vormt tot bijvoorbeeld het stereotype journalist.
Neem financiën. Betaal je huur, je eten en je kleding (zodat je er altijd op je paasbest uitziet). Wat nu als ik reis, mensen ontmoet en een boomhut bouw en er in ga wonen. Als dat mij gelukkig maakt, waarom dan niet?
Ik blijf er verstelt van staan hoe makkelijk ik een nieuwe start kan maken, maar het toch nooit doe. Zit ik vastgeroest? Vast aan school, baan en financiën?
Laat ik me losscheuren van verplichtingen die eigenlijk net niet belangrijk genoeg zijn om me er aan te houden.

Laat me toch leven en vooral op mijn manier.