Gisteren en vandaag zat ik heel lang in de trein en keek ik mensen. Ik zag hoe een oude man zijn fiets zonder enkele moeite in de trein zette en tevreden bleef staan terwijl de trein verder reed. Een klein meisje dat zeurend aan haar moeders jas trok, terwijl de moeder aan de telefoon druk een gesprek aan het voeren was. Ik hoorde twee jonge meiden giechelen over jongens en met wie ze nooit zouden willen zoenen. Met een jongeman uit Noorwegen sprak ik over de eenzaamheid van mensen. De zon scheen te fel in mijn gezicht, maar met mijn ogen dicht was het heerlijk. Twee uur lang zat ik naast een vrouw zonder een woord te zeggen. We knikten naar elkaar toen ze opstond ´goede reis´.  De vrouw tegen over mij schudde haar hoofd toen ze mijn muziek hoorde. Het stond een beetje te hard, maar het liedje was mooi. Ik zag nog zoveel meer. Reizen met de trein, maakt me gelukkig.