De koude keukenvloer

Licht ontvlambaar
was je altijd
Het moest er
een keer van komen
Vandaag
Niet meer
had je gezegd
Omgedraaid, weggegaan
Nu wil ik
alleen nog
terug naar toen.
 
Vuisten gebald
verward misschien
Verloren
 
Ik wist het al
had het geweten
Nu sta alleen
Met mijn blote voeten
op de koude keukenvloer
Hopend

(Je kan het ook beluisteren)
 
 
Terwijl ik de whisky in mijn glas schonk,
klotste het tegen de wanden omhoog.
Heeft iemand je ooit verteld dat je ogen dezelfde kleur hebben?
Dat je hetzelfde proeft en net zo doorzichtig bent?

Altijd met jou
 
De wind speelde met mijn haren, terwijl de zee een van haar mooiste symfonieën speelde. ‘Het leven is niet altijd een mooi verhaal’ zei ik zacht. Het zand glipte tussen mijn vingers door toen ik mijn handen tot vuisten balde. ‘maar het zal altijd met jou zijn’ zei jij.
'En dat is genoeg.'