Wat een drama. Nee echt ik meen het.
Nog nooit heb ik zo gestrest als de
afgelopen weken.
Zoveel toetsen. Zoveel verslagen en nog veel meer.
De haren in mijn hoofd worden er grijs van.
Mijn nagels worden korter dan ooit en mijn voeten wiebelen constant.
En natuurlijk heb ik helemaal niets geleerd van voorgaande jaren…
Al jaren lopen mijn ouders in mijn oren te roepen dat ik moest beginnen met
leren en planningen moest maken. Maar waarom zou ik, het ging me allemaal prima
af dus waarom zou ik. Met een lachje en
mijn oordopjes in mijn oren stoppend wimpelde ik het allemaal af. Mooi geslaagd
op de mavo zie je wel, ik kan het makkelijk.
Tot nu.
Ik heb nu wel geleerd waarom ze het constant zeggen. In één week 9 verslagen
maken is echt geen pretje.
Twee boeken lezen en 7 activiteitenverslagen waar ik niet naar toe was gegaan omdat
op de bank zitten met chips en door facebook en twitter te scrollen voor mij
veel belangijker was.
Ik kan maar één ding zeggen. Spijt.
Elk jaar neem ik mezelf op nieuw voor dat ik het beter doe volgend jaar. Maar
volgend jaar doe ik het écht.
Ik beloof het